భగవద్గీత-అధ్యాయం2-శ్లోకం18

అధ్యాయం 2

 శ్లోకం 18

అంతవంత ఇమే దేహా నిత్యశ్యోక్తాః శరీరిణః |

అనాశినో ప్రమేయస్య తస్మాద్యుధ్యస్వ భారత ||

అర్ధం :-

ఈ శరీరములు అన్నియును నశించునవియే. కాని, జీవాత్మ నాశరహితము, అప్రమేయము. నిత్యము. కనుక ఓ భరతవమ్శి! అర్జునా! నీవు యుద్దము చేయుము.

భగవద్గీత-అధ్యాయం2-శ్లోకం17

అధ్యాయం 2

శ్లోకం 17

అవినాశి తు తద్విద్ధి యేన సర్వమిదం తతమ్ |

వినాశమవ్యయస్యాస్య న కశ్చిత్ కర్తుమర్హతి ||

అర్ధం :-

నాశరహితమైన ఆ సత్యము జగత్తునందు అంతటను వ్యాపించియున్నదని యెరుంగుము. శాశ్వతమైన దానినెవ్వరును నశింపజేయజాలరు.

భగవద్గీత-అధ్యాయం2-శ్లోకం16

అధ్యాయం 2

శ్లోకం 16

నాసతో విద్యతే భావో నాభావో విద్యతేసతః |

ఉభయోరపి దృష్టోంతః త్వనయోస్తత్త్వదర్శిభిః ||

అర్ధం :-

అతడే మోక్షమును పొందుటకు అర్హుడు. అసత్తు అనుదానికి ఉనికియే లేదు. ఈ విధముగ ఈ రెండింటియొక్క వాస్తవస్వరూపములను తత్త్వజ్ఞానియైనవాడే ఎఱుంగును.

భగవద్గీత-అధ్యాయం2-శ్లోకం15

అధ్యాయం 2

శ్లోకం 15

యం హి న వ్యథయంత్యేతే పురుషం పురుషర్షభ |

సమదుఃఖసుఖం ధీరం సో మృతత్వాయ కల్పతే ||

అర్ధం :-

ఏలనన, ఓ పురుషశ్రేష్ఠా ! ధీరుడైనవాడు సుఖదుఃఖములను సమానముగా చూచును. అట్టి పురుషుని విషయేంద్రియ సంయోగములు చలింపజేయజాలవు.

భగవద్గీత-అధ్యాయం2-శ్లోకం14

అధ్యాయం 2

శ్లోకం 14

మాత్రాస్పర్శాస్తు కౌంతేయ శీతోష్ణసుఖదుఃఖదాః |

ఆగమాపాయినో నిత్యాః తాంస్తితిక్షస్వ భారత ||

అర్ధం :-

ఓ కౌంతేయా ! విషయేంద్రియసంయోగమువలన శీతోష్ణములు, సుఖదుఃఖములు కలుగుచున్నవి. అవి ఉత్పత్తి వినాశశిలములు. అనిత్యములు. కనుక భరతా ! వాటిని పట్టించుకొనకుము.

భగవద్గీత-అధ్యాయం2-శ్లోకం13

అధ్యాయం 2

శ్లోకం 13

దేహినో స్మిన్ యథా దేహే కౌమారం యౌవనం జరా |

తథా దేహంతరప్రాప్తిః ధీరస్తత్ర న ముహ్యతి ||        

అర్ధం :-

జీవాత్మకు ఈ దేహమునందు కౌమారము, యౌవనము, వార్ధక్యము ఉన్నట్లే మఱియొక దేహప్రప్తియు కలుగును. ధీరుడైనవాడు ఈ విషయమున మోహితుడు కాడు. 

     

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   

భగవద్గీత-అధ్యాయం2-శ్లోకం12

అధ్యాయం 2 

శ్లోకం 12

న త్వేవాహం జాతు నాసం న త్యం నేమే జనధిపా: |

న చైవ న భవిష్యామః సర్వే వయమతః పరమ్ ||                                                                                                                                                                     

అర్ధం :-

నీవుగాని, నేనుగాని, ఈ రాజులుగాని ఉండని కాలమే లేదు. ఇక ముందు కూడ మనము ఉండము అనుమాటయే లేదు.